Tokyo -> Osaka -> Nara -> Kyoto รอยยิ้มเปื้อนหน้า สองเรา ˆˆ วันแรกแล้วนอนพักกันที่ Osaka ตื่นเช้ามาก็ตื่นมาเจอ Osaka ฮ่าๆๆ พวกเรา ทำธุระส่วนตัว เก็บของ ออกจากที่พักกัน ประมาณ 9 โมงเพื่อไปรอเอากระเป๋าที่ใส่ใน Coin locker แต่ปรากฏว่าไปถึงที่สถานี ดันไม่ทัน ทั้งๆที่เรามาถึงก่อนเวลา ประมาณ5 นาที แต่ตู้เหมือนคิดเพิ่มไปอีกวันแล้ว…
ของขวัญจากความตาย เมื่อ 5 ปีที่แล้ว ผมได้สูญเสีย อาม่าผู้เป็นที่รักไป ในครั้งนั้น ได้เห็นถึงภัยจากความสูญเสียนั้น ว่าเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องเจอ เป็นสิ่งที่ คนทุกชนชั้น ต้องได้พบ ได้ประสบ กับตัวเอง แต่การสูญเสียครั้งนั้น ทำให้้ผมได้เริ่ม เรียนรู้ ธรรมะที่องค์สัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงเมตตาสั่งสอน ตลอด 45 พรรษา ในเรื่องราวของ การยกระดับจิตวิญญาณให้สูงขึ้น ไม่ให้ไหลตามกิเลสได้เรียนรู้ความหมายของ ทุกข์ สมุทัย (ความอยาก) มรรค(ทางดับทุกข์) นิโรธ (ผลของการเจริญมรรค)…
Tokyo -> Osaka -> Nara -> Kyoto รอยยิ้มเปื้อนหน้า สองเรา ˆˆ (day3) วันที่สามแล้วววว ไวมากกกก เราตื่นเช้ามาที่เกียวโต อากาศดีมากกก (เกียวโตเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่น มากว่า 1000 ปี ) ณ ตอนนี้ได้ย้ายมาที่ โตเกียวแล้ว วันแรกเราไปกันที่ วัดเงิน เลย Ginkakuji นั่งรถเมล ไป แนะนำไว้ว่าควรซื้อตั๋ววันดีกว่านะครับผม…
Tokyo -> Osaka -> Nara -> Kyoto รอยยิ้มเปื้อนหน้า สองเรา ˆˆ(วันที่สอง) วันแรกแล้วนอนพักกันที่ Osaka ตื่นเช้ามาก็ตื่นมาเจอ Osaka ฮ่าๆๆ พวกเรา ทำธุระส่วนตัว เก็บของ ออกจากที่พักกัน ประมาณ 9 โมงเพื่อไปรอเอากระเป๋าที่ใส่ใน Coin locker แต่ปรากฏว่าไปถึงที่สถานี ดันไม่ทัน ทั้งๆที่เรามาถึงก่อนเวลา ประมาณ5 นาที แต่ตู้เหมือนคิดเพิ่มไปอีกวันแล้ว…
Tokyo -> Osaka -> Nara -> Kyoto เกียวโตวัดเยอะ อาทิตย์ที่ผ่านมา เป็นอาทิตย์ที่เรา รอมานานเหมือนกัน พวกเรามีความสุขมาก ที่ได้ไปเที่ยว ทำบุญ ด้วยกัน ไม่ได้เจอกันมานานถึงสามเดือน ปทมาเยี่ยมที่โตเกียว แล้วก็แพลนกันไปเที่ยว หลายที่ Tokyo -> ไปที่ Osaka ไปต่อที่ Nara แล้วก็ไปต่อที่เกียวโต กลับมาที่โตเกียว เริ่มจากวันพฤหัสที่แล้ว เตรียมตัวเก็บของ ก่อนหน้านั้น…
บริจาคเลือดที่ออฟฟิศตอนไปทำงานที่ประเทศญี่ปุ่น 東京市で献血がいます！！ พอดีผมต้องมาทำงานที่ญี่ปุ่น หลายเดือนเลยครับ แต่ก็ไม่ลืมที่จะบริจาคเลือด พอดีที่ office ที่ผมทำงานอยู่แถวๆ Tamachi , Tokyo เขามีมารับบริจาคเลือด พอดี ก็เลยเป็นโอกาสเหมาะครับ สำหรับขั้นตอนต่างๆ ส่วนใหญ่ก็จะคล้ายๆ กับที่ไทย เริ่มตั้งแต่ กรอกข้อมูลส่วนตัว ว่า – ชื่อ นามสกุล (เขียนแบบ Katakana) นะครับ – วันเดือนปีเกิด แบบ Showa…
พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ หลังจากที่ได้ศึกษาลงในหลักของอริยสัจ4 ตามที่องค์พระสัมมาสัมพระพุทธเจ้าท่านได้เมตตาสั่งสอน ไว้ให้ชาวโลก และขอกราบและระลึกถึงคุณครูบาอาจารย์ ที่สำคัญอีกองค์ คือพ่อแม่ครูบาอาจารย์หลวงปู่ชาสุภัทโธ แห่งวัดหนองป่าพง และ พ่อแม่ครูบาอาจารย์หลวงตาศิริ วัดถ้ำผาแดง และ พ่อแม่ครูบาอาจารย์หลวงพ่อปราโมทย์ ปราโมชโชแห่งสวนสันติธรรม ทำให้แน่นแฟ้น รักพระพุทธเจ้ามากขึ้น เคารพและศรัธราเพิ่มขึ้นในพระพุทธศาสนา ลดละทิฏฐิมานะลงไป ละคายความยึดความถือมั่น ต่างๆ ลงไป ต้องขอบพระคุณในพระธรรมคำสอนของพระพุทธองค์จริงๆ ครับผม
วันนี้ ผมได้ดูหนังที่ตัวเองซื้อไว้นานมาแล้วครับ ด้วยความที่ผมอยู่กับอาม่ามาแต่เด็กๆ ไปไหนท่านจะพาไปด้วย และได้เห็นหนังเรื่องนี้ ก็เลยไม่พลาดที่จะซื้อเก็บไว้ครับ วันนี้เลยได้มีโอกาสมาเปิดดู ดูไปแล้วก็คิดถึงอาม่ามากกว่าเดิมอีกครับ เหอๆๆๆ ยังจำตอนเด็กๆ ได้ดีเลย อาม่าจะพาไปเที่ยวตลาดด้วยทุกๆ เช้า พาไปกินโจ๊ก บ้าง โอวัลตินใส่ไข่บ้าง นั่งกินกับอาม่า สองคน แล้วก็ไปเดินซื้อของ ผมจะช่วยอาม่าถือของ อันไหนที่เราพอไหว ก็จะช่วยแกครับ พอกลับถึงบ้านก็ จะช่วยแกเก็บของ อาม่าดีกับผมมากกๆ ณ วันนี้อาม่าได้จากผมไป 5 ปีกว่าแล้ว ยังคงคิดถึงอาม่าเสมอๆ…
สะบายดี ครับทุกท่าน เดินทางมาถึงช่วงไตรมาสสุดท้ายของปี 2555 กันแล้วนะครับ พูดเหมือนนักเศรษฐศาสตร์เลยแฮะ ฮ่าๆๆ สำหรับช่วงเดือนหน้าก็จะเข้าสู่ช่วงกินเจ กันอีกแล้วนะครับ แล้วก็ออกพรรษา ช่วงนี้ชีวิตผมก็หมกอยู่กับ office สะส่วนใหญ่ มีออกไปเที่ยวบ้าง พาพ่อกับแม่ไปไหว้พระทำบุญ หรือไปเที่ยวที่เชียงราย แล้วก็ไปเยี่ยมแฟน ที่นั่น พอดีมานั่งดูรูปเก่าๆ ที่เคยไปเที่ยวหลวงพระบางมา ก็เลยมาเขียน บ่นๆ ใน blog หน่อย 555 ปีนี้ทางเว็บ kammatan.com เราก็ได้รูปแบบหนังสือธรรม ประจำปีแล้วนะครับ…
ผมว่าการที่มีความรู้สึกดีๆ กับใครสักคนหนึ่ง เมื่อนึกถึงแล้ว ก็เกิดเป็นภาพประทับใจที่มันทำให้เราสุขใจจนน้ำตาล้นเอ่อ ผมว่ามันเป็นความสุขอย่างหนึ่งนะ ทำให้เราอยากทำความดี สักอย่างเพื่อเขา เพื่อตอบแทนเขา ไม่ว่าคนๆนั้นจะมีชีวิตอยู่ หรือไม่มีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้แล้วก็ตาม เมื่อเราคิดถึงเขา และอยากส่งความดีที่เป็นกุศล ให้เขาเหล่านั้น ผมว่าเขารู้สึกรับรู้ได้ “ผมตั้งใจทำสิ่งดีในปัจจุบัน ให้กับคนที่ผมรัก ให้ดีที่สุด จะได้ไม่ต้องมาเสียใจ ตอนที่เขาเหล่านั้น ไม่สามารถพูดคุยกับเราได้” อาทิตย์นี้ ผมจะเดินทางไปปฏิบัติธรรมที่ ขอนแก่น ครับผม ไปเพื่อทำความดี ให้กับ พ่อ กับ แม่ ให้คนที่ผมรัก(ปท) …
ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ไปร่วมงานรับปริญญาปท มาครับ ก็ทำหน้าที่ตั้งแต่ ขับรถพาไปแต่งหน้า รับส่งไปที่หอประชุมกองทัพเรือ แล้วก็ไปเป็นตากล้องถ่้ายรูป ถือของฮ่าๆๆๆ แล้วก็รับกลับ ก็สนุกดีนะครับผม เหนื่อยหน่อยแต่ก็สุขใจดี เพราะตั้งแต่มุกไปทำงานที่เชียงราย ก็ไม่ค่อยได้เจอหน้ากันบ่อยๆ ไม่เหมือนแต่ก่อน จะไปกินข้าวด้วยกันบ่อยๆ ไปทำบุญ เข้าวัด ปล่อยปลา อืมม อย่างน้อยกลับมาอาทิตย์หนึ่งก็ อยากอยู่ด้วยกันให้มากที่สุด ผมว่าระยะทางที่ไกลกันบางครั้งมันก็ทำให้ใกล้กันด้วยเทคโนโลยีได้ แต่ถ้าได้มาเจอหน้ากันมันก็ดีกว่าอ่า เน๊อะ เมื่อวานไปส่งปทขึ้นเครื่องกลับมา ก็เหงาๆ เลย T_T คงอีกสักพัก จะได้เจอกันอีก…
สวัสดีครับเดือนพฤษภาคม 2555 ผมว่างเว้นจากการอัฟเดท blog ไปนานเลย ก็วุ่นๆ ไปตามภาษาวัยรุ่น ฮ่าๆๆ ประมาณว่าวัยรุ่นเหลือน้อยนั่นเอง แป๊บๆเดียวชีวิตก็ปาเข้าไป 28 ปีแล้วเนี่ยะ อิอิ วันนี้กะว่าจะไปต่อใบขับขี่รถยนต์ครับ กว่าจะไปถึงก็เล่นเอาเหนื่ิอยเลย ขับเลยบ้าง ขับหลงบ้าง ประมาณว่าไปขนส่งที่ยังไม่เคยไป ซึ่งอยู่ที่ ถ.สวนผัก (เส้นราชพฤกษ์) ครับ กว่าจะไปถึงที่นั่นก็ 11.00 ละ ไปยืนต่อแถวซะนานเลย แต่พี่ๆเจ้าหน้าที่ทำงานเต็มที่มาก พักเที่ยงก็มีการสลับเวรมาทำหน้าที่ เต็มที่เพื่อประชาชนมากๆ อันนี้ต้องขอชมครับ…
วันเปลี่ยน หมุนเวียน เปลี่ยนไป ไม่ได้เข้ามาอัฟเดทนานเลยครับ ช่วงนี้ ก็ทำงานๆ ทำบุญ ดูจิตดูใจตัวเอง ก็หมดวันละ ฮ่าๆๆ หวังว่าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนก็คงจะผ่านดี ผ่านร้าย ไปได้ด้วยดีนะครับ พอดีนั่งดูรูปเก่้าๆ ตอนที่ไปทำบุญงานกฐิน ที่ ขอนแก่้น กับหลวงพี่มาลา พี่นัท พี่ปิ่น ก็อดคิดถึงไม่ได้ ฮ่าๆๆ
เคยไหมครับ ที่เราคาดหวังว่าต้องเป็นโน่นเป็นนี่ ตามที่ใจคาดคิดเอาไว้ แต่พอมันไม่เป็นอย่างนั้น เราก็เกิดอาการรู้สึกเสียใจขึ้นมา ณ ตอนนี้เองผมก็รู้สึกอย่างนี้ อยู่ อาจจะด้วยการคาดหวังไว้สูงละมั้ง ฮ่าๆๆๆ สมน้ำหน้ามัน ฮ่าๆๆ หวังไว้สูง เวลาไม่ได้ตา่มที่หวัง ก็ต้องเจ็บมาก เป็นธรรมดา , เจ็บแล้วก็ควรจำซะทีนะไอ้กอล์ฟ ^^ …. แต่ผมมันเป็นพวกเจ็บแล้วไม่จำนี่ดิ 5555 ก็คงต้องเจ็บกันต่อไป TT ใกล้จะปีใหม่่แล้วครับผม งานก็ประดังเข้ามา ทั้งงานและปัญหา ก็ค่อยๆแก้กันไป บางครั้งเวลาท้อแท้ กำลังใจเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดนะผมว่า…
อยากขอบคุณที่โลกสร้างเธอขึ้นมา ให้ฉันได้พบเวลาที่สดใส หากความจริง ถึงเธอจะอยู่แสนไกล ก็ยังคอยส่งใจไปหาเธอ คิดถึงอาม่ามากๆ เลยครับ อาม่าสบายดีหรือเปล่าครับ ขอให้อาม่ามีความสุขมากๆ นะครับ อาม่าอยู่ในดินแดนที่ไม่ต้องป่วย คอยมองดูลูกหลานเติบโต กอล์ฟอยากพาอาม่าไปเที่ยวด้วย ในตอนเด็กได้แต่เดินเป็นเพื่อนอาม่า คอยถือของช่วยอาม่าตอนไปตลาดเช้ากับอาม่า วันนี้กอล์ฟมีสิ่งของหลายๆ อย่างอยากให้อาม่า อาม่าคงรับรู้ได้ด้วยใจนะครับ บุญทุกอย่างที่ผมทำดีแล้ว จะด้วยการรักษาศีล ทำสมาธิ หรือเจริญปัญญา ของให้อาม่ามีส่วนในผลบุญนี้ด้วยนะครับ รักและคิดถึงอาม่าเสมอ…. หลานชายคนนี้
มีทั้งสวดแบบ ธิเบต และ เสียงเด็กสวดครับ ฟังแล้วสบายใจ ได้สมาธิดีครับ ดาวโหลดเป็นไฟล์ได้ที่นี่ครับ คลิกที่ link เลยครับ http://www.kammatan.com/songs/mama01.mp3 http://www.kammatan.com/songs/mama02.mp3 http://www.kammatan.com/songs/mama03.mp3 http://www.kammatan.com/songs/mama04.mp3 หรือลองฟังได้จาก ที่นี่เลยครับ เวอร์ชั่นทิเบตครับ http://www.kammatan.com/music/playmedia.php?id=2 เวอร์ชั่นแปลเป็นภาษาไทย http://www.kammatan.com/music/playmedia.php?id=11 เวอร์ชั่นเป็นเสียงเด็กสวด ครับ http://www.kammatan.com/music/playmedia.php?id=13 หรือฟังเสียงสวดมนต์อื่นๆ ได้ที่นี่ครับ http://www.kammatan.com/music Link นี้เป็นเสียงเด็กสวดมนต์ครับ http://www.kammatan.com/songs/mama05.mp3 ลองฟัง…
ศรัทธาในพระพุทธศาสนา ไม่เสื่อมคลาย พอดีผมได้มีโอกาสไปงานกฐินที่ นครศรีธรรมราช มาครับเลยขอแวะไปวัดธารน้ำไหล หรือ สวนโมกขพลาราม ดูสักครั้ง เพื่อไปสัมผัสกลิ่นของสวนที่เป็นกำลังเพื่อการปฏิบัติไปสู่ความหลุดพ้น และได้เก็บภาพใน โรงมหรสพทางวิญญาณมาด้วย ลองดูได้ ภาพวาดของท่านพระอาจารย์พุทธทาสภิกขุ แผนที่ในวัดธารน้ำไหล สวนโมกขพลาราม ที่นั่งของญาติโยม หน้ากุฏิท่านพระอาจารย์พุทธทาสภิกขุ หินปั้นเป็นรูปต่างๆ ทางธรรม ลานหินโค้ง บริเวณแสดงธรรม ตักบาตร ฉันอาหารของพระสงฆ์ โต๊ะที่เขียนหนังสือธรรม ของท่านพระอาจารย์พุทธทาส สวนโมกข์ คือมหรสพทางวิญญาณ สวนโมกข์ คือมหรสพทางวิญญาณ สวนโมกข์ คือมหรสพทางวิญญาณ ภาพวาดแฝงแง่คิดในเชิงธรรม…
หลวงปู่ชา สุกัทโธ วัดหนองป่าพง http://www.watnongpahpong.org/ จ.อุบลราชธานี เคยไหมครับ ที่ช่วงเวลาหนึ่งของชีวิต เราวิ่งหาหรือค้นหาคำว่า “สงบ” สำหรับตัวผมเองแล้ว คำๆ นี้มันมักเข้ามาถามผมเสมอๆ ในช่วงที่ผมได้สูญเสียผู้หญิงที่ผมรักและเคารพที่สุดในชีวิตไปใหม่ๆ จน มาวันหนึ่งผมได้มีโอกาสได้รับหนังสือธรรมมะเล่มหนึ่ง ที่ชื่อว่า “เหมือนกับใจ คล้ายกับจิต” ซึ่งหลวงปู่ชา สุภัทโท ท่านได้เทศน์สอนญาติโยมแล้วลูกศิษย์ได้รวบรวมแล้วพิมพ์แจกในรูปของหนังสือธรรม มะเล่มเล็กๆ เพื่อมอบให้แก่ผู้คนทั่วไป เป็นเครื่องมือ เตือนสติ ในการใช้ชีวิตตลอดจนเป็นกำลังใจในการดำเนินชีวิต ซึ่งสำหรับผมได้อ่านแล้วมี บทๆ หนึ่งที่ผมไปสะดุดใจ ขึ้นครับ…
ผมเฝ้าตามดูอารมณ์ ของตัวเอง ที่มันไหลไปกับเพลงเศร้า ทำให้คิดได้ว่า เวลาคนที่มีความทุกข์ มันก็สาหัสอยู่เหมือนกันนะครับ ถ้าโชคดีมีสติ เห็นทัน มันก็ตัดวงจรอุบาทว์นั้น ซะ ไม่ไหลไปปรุงภพชาติ ต่อไป วันนี้นั่งอยู่ห้องทั้งวันเลยครับ พอดีเมื่อคืนทำงานถึงเช้ามืด กลับมาห้อง นอนทั้งวัน ฮ่าๆ ตอนเย็นๆ ฝนก็ตกอีกแฮะ เย็นดีนะครับ เลยไม่ได้ออกไปกินข้าวเลย ฮืมๆๆๆ ความทรงจำสีจางๆ ครั้งสุดท้าย เขียนถึงคนบนฟ้า ข้ามฟ้ามาร้องไห้ ดู MV แล้วก็ทำให้รู้ว่า คนเรากลับไปแก้ไข…
“ถึงเวลาจะต้องพลากจากลูกหลาน นานแสนนานตราบชั่วฟ้าดินสลาย” เช้าตรู่วันที่ 9 สิงหาคม 2550 เสียงหม๋าม้าโทรมาบอกว่าให้รีบกลับบ้านด่วน!! เพราะ หมอบอกว่าอาม่า อยู่ไมถึงวันนี้แน่ๆ ผมรีบโทรซื้อตั๋วเครื่องบินรอบบ่ายโมง แล้วก็เก็บข้าวของที่สำคัญๆ กับบรรยากาศรอบตัวที่ ความหนาวเริ่มจับที่ตัวแล้วก็สั่นๆ ซึ่งไม่เคยรู้สึกมาก่อน ในใจก็อธิษฐานให้อาม่า รอผมก่อน แต่ด้วยเวลาที่กำหนดไว้ แม่โทรมาอีกครั้ง ว่าอาม่าสิ้นแล้ว….. ตอนนั้นสติผม กระเจิงหนีไปไกล แสนไกล คนที่ผมนับถือเหมือนเป็นแม่ คนที่สอง ได้จากไปแล้ว แม่บอกว่าให้ตั้งสติไว้แล้วก็รีบเก็บของเตรียมตัว กลับซะ เราก็นั่งทำใจอยู่นาน.. แล้วก็ออกไปทำบุญที่วัดให้อาม่าก่อนกลับ…